Neem een kijkje in de wereld van huisruil...

...en lees de huisruil ervaringen van onze leden

Een ervaren huisruiler vertelt...

Enkele leuke opmerkingen na 8 jaar huisruil, geschreven door de familie Patrick en Marleen Glas-Werbroeck en kinderen

In 1996 zijn we gestart met huisruil. En intussen, na Denemarken, Zweden (2x), Noorwegen (3x), Finland en Ierland, staat voor volgend jaar Ijsland als bestemming vast.

Huisruil is niet met mensen die je niet kent.
Huisruil start natuurlijk met mensen die je niet kent, maar achteraf hou je er toch een aantal vrienden aan over. Bij sommigen blijft het bij een kerstkaartje (vreemd hoe we geleerd hebben dat niet nieuwjaar maar kerstmis internationaal een belangrijker feest is), of een kaartje van op reis. Bij verschillende huisruilers is er een 'open invitation': als je in de buurt komt, weet dat je dan moet binnen springen. Ook van onze kant zien we graag onze huisruilers terug.

Elk huis is anders
Elk jaar in een ander huis, al of niet in een ander land. Denemarken was een huis met alles gelijkvloers, en een frisse beek in de tuin, in Ierland hing er op de hall boven een icoontje van de paus, in Zweden (1) stond het huis op een helling: we kwamen binnen op de verdieping en sliepen gelijkvloers, in Noorwegen (1) was het een omgebouwde school met een bergriviertje in annex, in Noorwegen (2) midden een verkaveling - we gingen trouwens samen met onze buren om te ruilen met hun buren! In Zweden (2) hadden we een zwembad in de tuin, in Finland woonden we op wandelafstand van de Baltische zee en tenslotte opnieuw in Noorwegen (3) woonden we in een huis met een dak van gras, op een piepklein eiland met een prachtig uitzicht op het vasteland en de vele cruise-schepen die voorbij vaarden.

Niet elk bed is even hard of zacht
Op vakantie gaan is verschillende weken slapen in een vreemd bed. En natuurlijk is het veel plezanter in een waterbed. Zowel in Denemarken als in Noorwegen mochten we dit uitproberen. Anderzijds, als je als Deen zowat 2 meter groot bent, kan een Belgisch bed nogal klein uitvallen…

Lekker eten hoort er ook wel bij
Wie kent er de 'gehaktballetjes' van Ikea niet? Vergeet dan niet aan de kinderen te vertellen dat dit Zweedse vleesballetjes zijn. Als je die voorgeschoteld krijgt bij een Noors of een Deens gezin, dan zijn het Noorse of Deense vleesballetjes. Ze smaken natuurlijk hetzelfde, maar ze zijn wel bereid volgens het nationale grootmoeders recept, soms zelfs door de oma zelf.

En tenslotte de lekkernijen : na twee dagen reizen een briefje vinden op de tafel : er zit bereid rendier in de diepvriezer, of samen met de ruilfamilie zitten smikkelen en smakkelen van dezelfde namiddag gevangen krabben en kreeften, dat kan toch alleen maar in Noorwegen?

Maar ook je huisruilpartners hebben hun problemen.
Frietjes maken in België, het kan toch niet Belgischer zullen de Denen gedacht hebben. Propere mensen, die Denen: onze frituurpan was net voor de reis netjes gekuist, en voorzien van nieuwe frituurolie. De Denen maakten frietjes, en goten de frituurolie achteraf weg.

Of ook : op zoek naar zuiver water (onze ruilpartners vinden ons gechloreerd kraantjeswater maar niets) gaat er wel eens iets fout: of wat te denken van 6 x anderhalve liter azijn in je garage als je terugkeert.

Maar het mooiste was wel wat een Zweedse familie ons - bijna in paniek - vroeg, na een dagje aan de Noordzee: de zee, is die altijd zo veraf ? Van eb en vloed hadden ze wel al iets gehoord, maar dat het zo'n verschil gaf als op het strand van Oostduinkerke…

Nog: buitenlanders vinden ons land wel aantrekkelijk: prachtige steden en cultuur, de zee, uit eten en drinken, … Je moet het als Belg ook wel eens van de mooie kant durven bekijken...